Odpowiedzialność regresowa za zalanie mieszkania

Podstawę prawną odpowiedzialności za zalanie mieszkania sąsiada stanowi art. 415 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym kto z winy swojej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest to jej naprawienia.

Odpowiedzialność ta została ukształtowana na zasadzie winy. W związku z powyższym, żeby zakład ubezpieczeń mógł obciążyć daną osobę odpowiedzialnością za zalanie mieszkania osoby trzeciej (tzw. roszczenie regresowe z art. 828 kodeksu cywilnego), powinien udowodnić zawinione działanie tej osoby, które do takiego zalania doprowadziło.

Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 19 lutego 2013 roku III CZP 63/12: Przepis art. 433 k.c. nie ma zastosowania do odpowiedzialności za szkodę polegającą na zalaniu lokalu położonego niżej z lokalu znajdującego się na wyższej kondygnacji. Warto nadmienić, że ww. art. 433 k.c. przewiduje surowszą odpowiedzialność na zasadzie ryzyka i odnosi się do szkody spowodowanej wyrzuceniem, wylaniem lub spadnięciem jakiegokolwiek przedmiotu z pomieszczenia.

Odpowiedzialność za szkodę ogranicza się do strat, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Przy czym sprawca odpowiada tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła (art. 361 kodeksu cywilnego). Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że odpowiedzialność jest ograniczona tylko do kosztów naprawy skutków rzeczywistej szkody, nie zaś do zwrotu kosztów remontu całego mieszkania.

Reasumując – odpowiedzialność ta ma miejsce jedynie w przypadku, gdy szkoda nastąpiła na skutek winy danej osoby, np. osoba taka wiedziała o uszkodzeniu instalacji wodnej i nie podjęła żadnych działań celem naprawy.

Osoba, do której ubezpieczyciel wystosował roszczenie regresowe może więc zakwestionować swoją winę, wskazując, że nie ma jakichkolwiek podstaw do uznania jej odpowiedzialności i nie ponosi winy w zakresie zaistniałej szkody. W przypadku wystąpienia przez ubezpieczyciela na drogę sądową, udowodnienie przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej, tj. bezprawności i zawinienia zachowania sprawcy szkody, wystąpienie szkody oraz związku przyczynowego między zachowaniem sprawcy a powstałą szkodą, ciąży na ubezpieczycielu.